Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Historia szkoły

Opublikowano: poniedziałek, 11, maj 2015 21:05
Jacek Maliszewski

 szkolastaraRys historyczny szkoły

Trudno jest ustalić moment powstania Szkoły Podstawowej Nr 4 w Sokołowie Podlaskim. Z zachowanych dokumentów wynika, że w okresie międzywojennym w Sokołowie Podlaskim istniały cztery szkoły powszechne, ale są trudności w ustaleniu, którą z nich była Szkoła Podstawowa Nr 4. Jestem w posiadaniu oryginalnego egzemplarza czasopisma pt. "Wspólnota" z 1930 roku, w którym opisane są między innymi gminy powiatu sokołowskiego. Z zawartych w nim informacji wynika, że budynek szkolny przy ul. Kupientyńskiej został wybudowany w 1930 roku. Był to budynek "wzorcowej siedmioklasowej szkoły powszechnej". W budynku tym jak wynika z relacji uczęszczających wówczas uczniów; mieściły się dwie szkoły: Publiczna Szkoła Powszechna Nr l i Nr 2. Potwierdzają to kserokopie świadectw szkolnych. Jedna z tych szkół /nr 1 / nosiła imię ks. Stanisława Brzóski. Do tego imienia szkoła powróciła w 1993 r. W okresie okupacji w budynku szkoły mieścił się szpital niemiecki. Nauczanie odbywało się w budynkach prywatnych przy ulicy Kościuszki, Repkowskiej i Siedleckiej. Znaczna część nauczycieli tej szkoły w okresie okupacji prowadziła tajne nauczanie. Z jedną z tych nauczycielek p. Kazimierą Księżopolską miałem zaszczyt pracować. Jest Ona dzisiaj emerytką tej szkoły. W dokumentach pochodzących z lat powojennych przy nazwach szkół pojawiają się inne numery. We wrześniu 1944 roku siedziba Szkoły Podstawowej Nr 4 mieściła się w budynku przy ul. Węgrowskiej. W 1953 roku dokonano zmian w numeracji placówek szkolnych. Szkoła rozpoczęła swoją działalność w budynku przy ul. Kupientyńskiej i tam funkcjonuje do chwili obecnej. W latach 50-tych szkoła ta współistniała ze szkołą stopnia licealnego. Obie szkoły miały wspólną nazwę: Państwowa Koedukacyjna Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego. Klasy szkolne miały numerację od I do XI. W okresie tym z powodu bardzo trudnych warunków lokalowych klasę I nauczano w wynajętym pomieszczeniu prywatnym przy ul. Wolności 13. Obecnie w budynku tym ma siedzibę Kuratorium Oświaty i ZNP. W roku szkolnym 1959/60 rozdzielono nazwy szkół tworząc Liceum Ogólnokształcące i Szkołę Podstawową. Zmiana ta nie pociągnęła jednak za sobą żadnych istotnych zmian w funkcjonowaniu tych placówek. Klasy nadal posiadały numerację od I do XI. Szkoły nadal miały jedną dyrekcję, odbywały się wspólne posiedzenia Rady Pedagogicznej. Wizytacje prowadzone były jednocześnie dla obu szkół. Działał jeden wspólny Komitet Rodzicielski. Całkowite rozdzielenie tych szkół nastąpiło w roku szkolnym 1968/69. Wyodrębniona wówczas Szkoła Podstawowa Nr 4 pracowała w bardzo trudnych warunkach. Nie było żadnej urządzonej pracowni. W prace na rzecz szkoły z bardzo dużym zaangażowaniem włączali się rodzice i nauczyciele. Zaczęto zbierać fundusze na rzecz budowy sali gimnastycznej. Powołano Komitet Budowy Sali przy Szkole Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącym. Organizowano zbiórki pieniężne, loterie i zabawy taneczne. Jednak mimo wielkiego zaangażowania salę oddano do użytku dopiero w 1972 roku. Równocześnie z budową sali gimnastycznej wiele wysiłku wkładano w poprawę warunków pracy w szkole. Założono centralne ogrzewanie, odnowiono sale lekcyjne i sanitariaty, urządzono boisko szkolne. W roku 1981 pozyskano pomieszczenie po mieszkaniu woźnego, w którym utworzono bibliotekę i salę do pracy organizacji uczniowskich. W tym czasie do szkoły trafiały roczniki wyżu demograficznego , co powodowało , że warunki pracy były bardzo trudne. Klasy liczyły po trzydziestu kilku uczniów, a nauka trwała do godziny 17,00. W 1984 roku adaptowano na sale lekcyjne pomieszczenia w budynku obok szkoły, które odzyskano od Liceum Ogólnokształcącego. Rok 1990 zastał szkołę z szeregiem problemów. Oprócz ciągle doskwierających złych warunków lokalowych i braku pomocy dydaktycznych w placówce brakowało specjalistów - szczególnie polonisty i geografa. Problemem stała się ciągle wzrastająca liczba dzieci obarczonych deficytami rozwojowymi. Stale malał procent uczniów, którzy kontynuowali naukę w liceach i technikach /w roku szk. 1987/88 tylko 66%/. Nowy etap w rozwoju Szkoły Podstawowej Nr 4 nastąpił w 1991 roku, kiedy to budynek szkoły opuściło Liceum Ogólnokształcące. Szkoła uzyskała sale lekcyjne na I i II piętrze budynku. Poprawiają się znacznie warunki lokalowe szkoły, a co się z tym wiąże ułatwiona zostaje działalność dydaktyczno-wychowawcza i opiekuńcza placówki. Szkoła ma do dyspozycji 15 izb lekcyjnych, salę gimnastyczną, bibliotekę oraz budynek obok szkoły. Stan techniczny budynku był bardzo zły. Większość sal lekcyjnych nie była odnawiana od wielu lat. Podłogi były drewniane z licznymi dziurami. Stoliki uczniowskie i krzesełka pochodziły z lat 70-tych i były w bardzo złym stanie technicznym. W większości sal lekcyjnych nie było żadnych mebli. Wyposażenie w pomoce dydaktyczne było bardzo skromne. Jednocześnie znacznie zwiększono obwód szkolny. Do szkoły przybyło ponad 130 uczniów z innych szkół. W tym też roku /l listopada 1991 r./ objąłem funkcję dyrektora tej szkoły. Początki były bardzo trudne, bo zbyt wiele trzeba było zrobić natychmiast, a sytuacja finansowa oświaty w tym czasie była bardzo trudna. W tej sytuacji mogłem liczyć tylko na pomoc rodziców i nauczycieli i nie zawiodłem się. Dzięki wielkiemu zaangażowaniu rodziców, nauczycieli i uczniów w krótkim czasie udało się doprowadzić do znacznej poprawy bazy materialno-technicznej szkoły, a przez to do poprawy warunków pracy uczniów i nauczycieli. W czynie społecznym wyremontowano wszystkie sale lekcyjne oraz otwory okienne i drzwiowe. Na podłogach położono wykładziny. Stopniowo zakupywano nowy sprzęt do klas. Rodzice wspólnie z uczniami klas starszych wymalowali ogrodzenie szkoły /około 600 mb. W budynku obok szkoły urządzono kuchnie, stołówkę szkolną i świetlice. Wyposażenie kuchni zakupiono ze środków Komitetu Rodzicielskiego. Urządzono od podstaw szatnię i gabinet stomatologiczny. W 1994 roku urządzono salę do gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej. W 1995 roku zorganizowano salę komputerową. Rozpoczęto przekształcanie sal lekcyjnych w klasopracownie. Na terenie przyszkolnym urządzono boisko asfaltowe do gry w piłkę ręczną i koszykówkę. W 1996 r. wykonano „zieloną salę" - w parku przyszkolnym. W 1998 r. dobudowano łącznik pomiędzy szkołą, a salą gimnastyczną, w którym znajdują się ładnie urządzone sanitariaty, dwie sale lekcyjne, gabinet pielęgniarki i pedagoga szkolnego. W 2000 roku wymieniono kotłownię z węglowej na olejową. W roku 2001 wymieniono znaczną część stolarki okiennej. Aby zwiększyć bezpieczeństwo dzieci, wybudowano nowy wjazd do szkoły. Świetlicę szkolną przeniesiono do budynku głównego, adaptując na nią pomieszczenia przy sali gimnastycznej. W parku przyszkolnym znajduje się „Miasteczko ruchu drogowego", które służy uczniom do nauki zasad ruchu drogowego, a społeczeństwu do rekreacji. Miasteczko zbudowane jest ze środków finansowych pochodzących wyłącznie od sponsorów. Równocześnie z poprawą warunków materialnych z dużym zaangażowaniem prowadzona była działalność dydaktyczna, wychowawcza i opiekuńcza. Szkoła zyskiwała coraz więcej zwolenników w środowisku. Systematycznie wzrastała liczba uczniów.

22 maja 1993 r. Szkoła Podstawowa nr 4 w Sokołowie Podlaskim otrzymała imię ks. gen. Stanisława Brzóski. W dziesiątą rocznicę nadania szkole imienia ks. gen. Stanisława Brzóski przy szkole stanął kamień upamiętniający to wydarzenie.
29 maja 2008 r. był dla naszej szkoły dniem szczególnym. Nasz Patron – ks. gen. Stanisław Brzóska – został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Orderem Orła Białego.

W pierwszą rocznicę nadania ks. Stanisławowi Brzósce Orderu Orła Białego przy Szkole Podstawowej nr 4 stanął kamień upamiętniający to wydarzenie.
W roku 2009 rozpoczęła się budowa przy szkole boiska „Orlik”, które oddano do użytku w roku 2010.

Obecnie uczniowie mają do dyspozycji 2 pracownie komputerowe, pracownię językową, matematyczną, przyrodniczą, plastyczną, regionalną oraz klasopracownie kształcenia zintegrowanego wyposażone w nowoczesne pomoce dydaktyczne. Mogą korzystać również z biblioteki, Sali gimnastycznej, świetlicy, boiska oraz placu zabaw. Szkoła jest wyposażona w nowoczesny sprzęt komputerowy i audiowizualny - tablice interaktywne, projektory multimedialne, szkolną sieć WI-FI.

szkolanowa1

 

mgr Kazimierz Wilczyński

mgr Jacek Maliszewski